เกือบ จะสิ้นเดือนแล้วสิน่ะ โปรแกรมปิดเทอมที่ตั้งไว้ช่วงปิดเทอมคือ การโบยบินอีกครั้งเพื่อเยือนถิ่นสิงโตทะเล 5555 ประเทศสิงคโปร์ ไงล่ะ นี่เป็นครั้งที่สองที่เราจะได้ไปเหยียบแผ่นดิน สิงคาโปลาร์ จากที่เคยไปตอนที่อยู่ ปี 4 ตอนที่ไปมันก้เหมือนเด็กบ้านนอกเข้ากรุงอะน่ะ แบบว่าบ้านมากๆๆ ต้องนั่งครื่องบินที่แอร์ไม่ใช่คนไทย ต้องไปฟังภ่าษาที่ไม่ใช่ภาษาไทย เท้าความนิดนึงตอนที่ไปครั้งแรก เราไปกับพ่ออ่ะน่ะซึ่งไปกับที่ทำงานของพ่อประมาณ 10 กว่าคน ขึ้นเครื่องที่หาดใหญ่ เราอ่ะตื่นเต้นไม่เคยขึ้นเครื่องบินออกนอกประเทศ ซึ่งต่างกับพ่อเราอ่ะ ขึ้นเป็นว่าเล่น พอถึงสนามบินเราบอกพ่อว่า เด่วไปซื้อหมากฝรั่งก่อนน่ะจะเอาไว้เคี้ยวตอนอยู่บนเครื่อง กันหูอื้อ เออพ่อก็หัวเราะอ่ะบอกว่า อาเยาะขึ้นหลายครั้งไม่เห็นหูอื้อเลย บ้านนอกอีกแล้ว
ออกเดินทางประมาณ 07.00 จากไทย ระหว่างที่อยู่บนเครื่องบินบอกพ่อว่าถ่ายรูปหน่อยสิ เฮ้อบ้านน๊อก บ้านนอก จริงๆอายเขาเหมือนกันน่ะ แต่ทำไงได้อ่ะ อยากถ่าย ก็เลยต้องด้าน
พอ ลงจากเครื่องก็ต้องเดินไปตามทาง ข้างๆทางมีโบชัวร์มากมาย เกี่ยวกับทีท่องเที่ยว ฉันกับน้องหยิบๆๆๆๆๆๆทุกใบที่มี เอาให้คุ้มเลย พอตอนปั้มพาสปอร์ตอ่ะ เราเห็นช่องที่เจ้าหน้าที่คนนึงไม่มีคนเลยเดินเข้าไป อู๊ยยยยยย หล่อมากเลยอ่ะ เราก็เข้าไปยืนพาสปอร์ตไปแล้วเขาถามขอบัตรประชาชนเราด้วย นึกในใจว่าจะเชคไหมเนี่ยว่าเข้าประเทศเขามีเงินในบัญชีกี่บาท เนี่ย แล้วเขาก็ถามเราว่า ทำไมรูปในบัตรประชาชนกับตัวจริงไม่เหมือนกัน ( บัตรตอนเราถ่าย ม.3 เขายังไม่ให้ใส่ผ้าคลุม) เราบอกว่าดูดีๆสิ เหมือนกันล่ะ
เจ้า หน้าที่คนนี้ถามอะไรเยอะแยะมากมาย แล้วสำเนียงภาษาอังกฤษเขาฟังยากมาก เพราะเป็นสำเนียงจีนที่พูดอังกฤษ ขนาดเขาถามว่า first time เราได้ยินว่า เฟิร์ส แสตม เราก็ sorryๆๆๆ หลายครั้งจนมารู้ว่า อ๋อ เฟริ์ส ไทม์ นี่เอง เขาถามขนาดว่า พักอยู่ โรงแรมไหน มากี่วัน กลับวันไหน อยู่ภาคไหนของประเทศไทย
สงสัยเขาไม่เชื่อว่าเป็นคนไทยมั้ง คิดว่าเป็นมาเลย์ ทั้งๆที่เรากรอกใบผ่านเมืองเรียบร้อยแล้วน่ะ กว่าจะปั้มได้นานเลยละ พอถึงพ่อเรา ก้หันมาถามอีกว่า your father ? เราก็ตอบ yes แทนที่จะถามพ่อเรากลับมาถามเราอีก สรุปว่า ใช้เวลาปั้มพาสปอร์ตนานมาก จนคนที่มาด้วยกันถามว่า ทำไมช้าจัง เขาถามอะไรนักหรอ
พ่อเราตอบว่า ก็ธรรมดามีสาวๆมา เขาก็เลยถามเยอะหน่อย
เฮ้อยาวจัง ยังไม่ได้ไปเที่ยวประเทศเขาเลย เอาไว้รวบยอดครั้งหน้าในการเที่ยวครั้งที่สองก็แล้วกัน
ตอนที่กลับฉันหวังว่าคงจะได้มาเยือนประเทศนี่อีก เพระฉันติดใจความสะอาด สงบ ของประเทศนี้แล้ว
อีกอย่าง บ้านนอกอย่างฉันจะได้ไปเปิดหูเปิดตาอีกครั้ง
นับเวลาถอยหลังกันดีกว่า......................... จะโบยบินอีกครั้ง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น