เหมียวๆๆๆ

หวัดดีฮับ ผมชื่อ หยองแหยงอ่ะ เป็นแมวในบ้านของแม่ meyoung ฮ่ะ พวกผมไม่ใช่แมวเปอร์เซีย หรือแมวผู้ดีหรอกคับ พวกผมเป็นแมวธรรมดาๆ แต่แม่ผมก็รักพวกผมมากฮับ เด่วผมจะพาไปรู้จักพี่ๆน้องของผมน่ะคับ

รูปนี้หายากแล้วน่ะคับ เป็นรูปที่ถ่ายกะแม่ผมคับ แต่ไม่มีผมน่ะคับ ในรูปนี้มี จากทางซ้ายคือ พี่สาวผมชื่อ พี่เฟนฉ่ะ ที่อยู่ใกล้พี่เฟนคือ พี่ฟีนอ่ะ แล้วก้แม่ผมเองที่เอาคอตั้งบนพี่ฟีนอ่ะ ส่วนสุดท้ายพี่ชายผมอีกคนผมชื่อหลังขาวอ่ะ รูปนี้แม่ผมถ่ายเป็นรูปสุดท้ายอ่ะ เพราะไม่นานแม่ผมก็เสียคับ ตอนนี้พวกผมเลยเป็นลูกกำพร้าคับ ฮือๆๆๆๆๆๆๆรูปนี้เป็นรุ่นเดียวกันหมดเลยคับ มีผมมี แมนยู แล้วก้แบ๊วคับ เราเกิดมาพร้อมกันคับ ตอนเกิดแม่ผมเล่าว่าพวกผมสามตัว สายสะดือพันกันหมดเลยคับ เกือบไม่รอดน่ะ แม่ยังมาเจอพอดีเลยคับ แม่ยังเลยจัดการแกะสายสะดือพวกผม แล้วเอากรรไกรมาตัดๆๆๆๆ จนขาดหมดเลยคับ พวกผมเลยมีชีวิตรอดน่ะคับ




ผมกะศิฏฎีก อ่ะ หลานแม่ยังฮ่ะ พี่ฎีกอ่ะ ชอบจับคอผม แล้วลากกกกก ผม แถมยังชอบจับผมโยน ทรมานสารพัด บางครั้งแม่ยังมาเห็น พี่ฎีกก็โดนแม่ยังตีมือด้วยค้าบ แต่ในรูปรักผมมากเป็นพิเศษ

รูปนี้แบ๊วคับ แบ๊วจะมีลักษณะพิเศษคือ ตาข้างหนึ่งของแบ๊วเขียนอายไลน์เนอร์ไว้ ส่วนอีกข้างไม่เขียนเลยทำให้แบ๊ว ตาแปลกๆ ตาข้างเล็กข้างคับพี่สาวผมฮ่ะ พี่เฟน สวยน่ะคับพี่ผม เพราะพี่เฟนมีพ่อเป็นแมวเปอร์เซียข้างบ้าน ทำให้ขนของพี่ผมฟูมากกว่าตัวอื่น และหางก็ออกเป็นแมวเปอรืเซียด้วยฮับ อีกคนคือพี่ฟีน ก้เหมือนพี่เฟนอ่ะ แต่พี่ฟีนหล่อกว่าพี่เฟนอีก

แมนยูกับแบ๊วกำลังทะเลาะกันครับ สองคนนี้ชอบกัดกันมากเลยฮับ
ส่วนพี่เฟน ไม่สนอ่ะ หลับอยู่
สุดท้ายแบ๊วแพ้ครับ เลยหันไปนอนกะพี่เฟนแทน

นี่แหละฮับ พี่น้องผม ผมรักพี่น้องผม และเจ้านายทุกคนในบ้านผมด้วยฮับ

สำหรับเธอ

วันนี้มีโอกาสได้รื้อของเก่าๆ บังเอิญไปปะกะกระดาษปึกนึง มันคือกระดาษที่เราให้นักเรียนเขียนเมื่อตอน

ที่สอนจบเทอมแรก อ่านแล้วมันขำปนความประทับใจ เลยลองเอามาให้อ่านกัน


อันนี้เบิ่งดีๆ มีแต่คำชมทั้งนั้น จำลายมือม่ะได้แล้วว่าเป็นนักเรียนคนไหน
อันนี้ชมก่อน แถมท้ายด้วยเพลง อันนี้จำได้ว่าเป็นเด้กๆที่นั่งแถวหลัง
อันนี้บอกว่าให้สอนวันละนิด จิตจะแจ่มใส


ส่วนคนนี้เด็กผู้ชาย เก่งอังกฤษ เลยเขียนมาแบบครึ่งๆกลาง

คนที่เรารัก กับ คนที่รักเรา

ระหว่าง "คนที่เรารัก" กับ "คนที่รักเรา" เราควรจะเลือกใครดี

คนที่เรารัก.....คือคนที่ใช่สำหรับเรา

แต่บางครั้ง.....เรากลับรู้สึกว่าเขาไม่ใช่

คนที่เรารัก.....คือคนที่เราคิดว่าเรารู้จักเขาดี

แต่แท้จริงแล้ว....เรากลับไม่รู้จักเขาเลย

คนที่เรารัก......คือคนที่เราพร้อมจะเป็นผู้ให้

แต่สิ่งที่เราให้.....เขากลับไม่เคยมองเห็นสิ่งที่เราให้ไป

คนที่เรารัก........คือคนที่เราอยู่ด้วยเวลามีความสุข

แต่เวลาเราทุกข์.....เรากลับมองหาเขาไม่เจอ

คนที่เรารัก....คือคนที่เราใส่ใจทุกเวลา

แต่ที่แย่กว่าคือ.....ตลอดมาเขาไม่ได้ "รักเรา"

…………………………………………………………….

คนที่รักเรา.......คือคนที่เราเพียงมองผ่าน

แต่เขา.....กลับมองเราอย่างใส่ใจ

คนที่รักเรา.....คือคนที่เราไม่พยายามทำความรู้จัก

แต่เขา.....กลับพยายามทำความรู้จักเรา

คนที่รักเรา.....คือคนที่เราไม่เคยให้ความสำคัญมากมาย

แต่เขา.....กลับให้ในสิ่งที่ล้วนมีค่ามีความสำคัญกับเรา

คนที่รักเรา......คือคนที่เราไม่เคยเห็นหน้าเวลาสุข

แต่เวลาทุกข์......เขากลับเป็นเหมือนเงาคอยเฝ้าตาม

คนที่รักเรา.....คือคนที่เราไม่เคยนึกถึง

แต่มีสิ่งหนึ่ง.....บอกให้รู้ว่า......"เขารักเรา"

คนที่เรารัก กับ คนที่รักเรา คุณจะเลือกใคร ??

สาลี่กรอบ ของโปรด

นี่คือหน้าตาของสาลี่กรอบ ขนมที่เราชอบมากที่สุด

ความชอบมันเริ่มมาจาก ตอนที่เรียน ม. 2 ลงเรียนวิชาเลือกเสรี (ในสมัยนั้น ) เป็นวิชา ช่างขนมอบ

ซึ่งมีคนเลือกเรียนเยอะมาก จนต้องมีการคัดออกเพราะเกินโควต้าที่เปิดรับ ถึงแม้มีคนเกินฉันก็ยังยืนยันที่จะ

เรียนโดยยอมหยิบฉลากเสี่ยงเอา ปรากฏว่าได้เรียนสมใจอยาก

เนื้อหาที่เรียนมีการเรียนอาหารที่ใช้วิธีการอบมากมาย เช่น เค้ก คุกกี้ ขนมต่างๆ รวมถึงสาลี่กรอบ

ความอร่อยมันเตะจมูกฉันตอนที่อบ กลิ่นขนมมันหอมมาก เวลาอบได้แต่รอเวลาให้มันสุกจะได้กินเร็วๆ

ต่อมาพอได้สูตรฉันก้เอามาทำกินเองต่อที่บ้าน ใครๆที่กินต้องบอกว่า ขนมนี้อร่อยมากๆๆๆๆๆจริงๆๆๆๆๆ

ว่าแล้วแนะวิธีทำให้ดีกว่า

สูตร

1 1/2 ถ. แป้งสาลีเอนกประสงค์
1 3/4 ถ. น้ำตาลทราย
3 ฟอง ไข่ไก่ เบอร์ใหญ่ อุณภูมิห้อง
3 ช.ต. น้ำเปล่า
1 ช.ช. วนิลลา
1 ช.ต. น้ำมะนาว
2 - 3 ถ. มะพร้าวขูดขาว
พิมพ์กระดาษ

วิธีทำ

- นำไข่ใส่โถ เติมน้ำมะนาว ดีด้วยความเร็วปานกลางจนขึ้น
- หลังจากนั้น ค่อยๆ ใส่น้ำตาลทรายจนหมด
- หลังจากนั้น ค่อยๆ เติมน้ำเปล่าทีละช้อนจนหมด ตามด้วย วนิลลา



หลังจากนั้น ค่อยๆ ร่อนแป้งใส่ ที่ละครึ่ง ตะล่อมให้เข้ากัน และ เติมมะพร้าวตล่อมให้เข้าก้น ตักใส่พิมพ์ นำเข้าอบ ประมาณ 15- 25 นาที หรือจนกระทั่งขนมจิ้มแล้วไม่ติดไม้





** เคล็ดไม่ลับ***
1. เวลาตึไม่ควรใช้ความเร็วสูง เพราะจะทำให้อากาศเข้าไปในเนี้อไข่ มากเกินไป เวลาอบแล้ว ขนมจะพองมากและเป็นโพรง
2. ถ้าใช้มะพร้าวที่มีรสหวาน จะลดน้ำตาลทรายลง ก็ได้คะ
3. ถ้าส่วนผสมเหลวเกินไป ก็ค่อยเติมมะพร้าวเพิ่มทีละน้อย หรือส่วนผสมแห้ง ก็เติมน้ำเปล่าลงไปอีกสัก 1 - 2 ช.ต. ก็ได้คะ
4. ถ้าจะเปลี่ยนน้ำเปล่า เป็นน้ำกะทิก้ได้คะ แต่ขนมจะไม่กรอบนาน
สุดท้ายนำไปอบน่ะค่ะ

เครดิต bloggang.com

coffee princess

ตอนเด็กๆ เราไม่ชอบกลิ่นกาแฟเลย ได้กลิ่นทีไรรู้สึกว่า เหม็นจัง ผู้ใหญ่เขาชอบกินได้ไงไม่รู้น่ะ

พอตอนเรียนมหาลัย ก็ไม่เคยได้กินอยู่ดี แต่ความรู้สึกมันเปลี่ยนไปแล้วล่ะ ได้กลิ่นแล้วรู้สึกว่า หอมจัง .....

แต่ก็ไม่อยากกินอยู่ดี เพราะรู้สึกว่าการกินกาแฟเพื่อที่จะอ่านหนังสือ มันเป็นการทรมานตัวเอง



พอเริ่มทำงาน เริ่มหลงใหลกลิ่นของกาแฟมากขึ้น จนเริ่มชิมรส ทีละนิด ทีละนิดจนหลงเสน่ห์ของกาแฟซะแร้ว ...........................................

ตอนนี้ก็เลยต้องกินกาแฟทุกวัน อย่างน้อย วันละแก้ว ถือว่าไม่ติดน่ะ เพราะถ้าไม่กินก้ไม่มีอาการอะไร

เพียงแต่รู้สึกว่า ถ้าไม่กินเหมือนกับทำงานไม่เสร็จอ่ะ







ตอนนี้ถ้าไปห้างที่ไหน มีร้านกาแฟ เช่น พวกสตาร์บัค หรือกาแฟต่างๆ แทบจะบินไปเกาะที่เคาท์เตอร์เลย

แล้วบอกว่า ขอ เอสเพรสโซ่ มอคค่า ลาเต้ คาปูชิโน แก้วใหญ่แก้วนึงค่ะ ^_^

ผู้หญิงธรรดา หรือ ผู้หญิงพิเศษ

ใครเคยดูเรื่องหมอเจ็บบ้าง

เรื่องที่เราจะเขียนไม่ใช่เรื่องเกี่ยวกับหมอ ไม่ใช่เรื่องเกี่ยวกับการแพทย์ หรือเกี่ยวกับเรื่องโรคทั้งนั้น

แต่เป็นคำพูดนึงที่มาจากในเรื่อง ตอนที่แฟนหมอพายนัดเจอหมอพายเพื่อจะไปเที่ยวกัน แต่หมอพายมาช้า

เพราะต้องผ่าตัดพระที่ตนเองเคารพ เนื่องจากไม่มีนักศึกษาแพทย์คนไหนกล้าผ่าตัดแม้กระทั่งคนที่เก่งกว่า

หมอพาย หมอพายจึงต้องเสี่ยงผ่าตัดควบคู่กับการเปิดตำรา ในที่สุดหมอพายก็ทำสำเร็จ แต่แฟนหมอพาย

กลับโกรธหมอพายที่ไม่มาตามนัด และงอนหมอพาย หมอถุน (เพื่อนสนิทหมอพาย) มาเจอแฟนหมอพาย

แล้วพูดว่า คุณอยากเป็นผู้หญิงที่พิเศษหรือผู้ที่ธรรมดา แฟนหมอพายถามว่า ผู้หญิงที่พิเศษกับ

ผู้หญิงธรรมดาต่างกันยังไง หมอถุนตอบว่า ผู้หญิงที่ธรรมดาคือ ผู้หญิงที่ผู้ชายมีเวลาส่วนตัวให้กับเขา

มากกว่า อยู่กับผู้หญิงตลอดเวลา แต่ผู้หญิงพิเศษ คือ ผู้หญิงที่ผู้ชายให้เวลาส่วนรวมมากกว่าเวลาส่วนตัว

ของเขาทั้งสองคนและผู้หญิงก็เข้าใจ เหมือนเช่น หมอพายที่ต้องทำหน้าที่ของตนเองจนมาไม่ทันนัดของ

ตนเองกับแฟน ผู้หญิงที่เข้าใจการกระทำของหมอพาย คือผู้หญิงที่พิเศษ เท่านั้นแหละ แฟนหมอพายเข้าใจ

ทันที( เราก็ไม่ค่อยจำคำพูดเท่าไหร่ จำได้เลือนราง ไม่รู้ถูกไหม)

แล้วคุณล่ะ อยากเป็นผู้หญิงแบบไหนกัน

ฟ้องด้วยภาพ

ภูมิใจนำเสนอ .....................................

ธีมมือถือของดิฉัน ทำเองกะมือ

อันแรกรูปดิฉันเองค้า

อันที่สอง........................ง

แฟนดิฉันเองค้า ไมค์ ชิโนดะ


เป็นไง สวยป่ะ อิอิ

รักเขาเพราะอะไร วิทยาศาตร์มีคำตอบ

รัก ก็คือ รัก หลายคนคงไม่ต้องการคำอธิบาย ไม่ต้องการมองหาเหตุผล แต่หลายคนคงอดสงสัยไม่ได้ว่า “อะไร” ที่ทำให้คนเราเกิด “ความรัก”

นักวิทยาศาสตร์พยายามหาสมมติฐานของความรัก ซึ่งอธิบายในเชิงชีววิทยา พอสรุปได้ว่า ความรักนั้นเกิดขึ้นได้จากหลายประการ

- รูปร่างหน้าตา คนที่มีรูปร่างหน้าตาดีได้เปรียบอย่างไม่ต้องสงสัย ปฏิเสธไม่ได้ว่า รูปร่างหน้าตาเป็นความประทับใจเมื่อแรกเห็นที่ดึงดูดให้คนสองคนเริ่มต้นสานสัมพันธ์กัน โดยบรรทัดฐานของความหล่อและความสวยอาจแตกต่างกันไปตามวัฒนธรรม ยุคสมัย และรสนิยมส่วนบุคคล อย่างไรก็ตาม คนที่รูปร่างหน้าตาดีอาจได้รับความสนใจและการยอมรับมากกว่าคนหน้าตาธรรมดาเพียงในระยะแรกเท่านั้น หากนิสัยใจคอและความสามารถไม่เป็นที่ยอมรับ รูปร่างหน้าตาดีก็ไม่ช่วยอะไรอีกต่อไป เพราะความรักที่สมบูรณ์ย่อมเกิดขึ้นเมื่อเรารักกันที่ “จิตใจ” มากกว่า “เปลือกนอก”

- เสียง มีการวิจัยที่ให้อาสาสมัครฟังเสียงของชายหญิงในแบบต่างๆ เพื่อจัดอันดับ “เสียงเสน่ห์ดึงดูดใจ” ไปจนถึง “เสียงที่ไม่น่าฟัง” ปรากฏว่า เสียงที่ได้คะแนนโหวตสูงๆ นั้น เจ้าของเสียงจะมีรูปร่างหน้าตาดีตามไปด้วย พ้องกับเหตุผลที่คนเรารักกันในข้อแรกโดยบังเอิญ นอกจากนี้ ยังมีการเก็บตัวอย่างเสียงของชายหญิงในชนเผ่าเก่าแก่แห่งหนึ่งในแทนซาเนียที่ยังดำรงชีพแบบดั้งเดิม คือ ผู้ชายล่าสัตว์และผู้หญิงเก็บของป่า ไม่มีการกสิกรรม ไม่มีการคุมกำเนิด ได้ผลสรุปว่า ผู้ชายเสียงทุ้มนุ่มลึกมีลูกมากกว่าผู้ชายเสียงเล็ก ซึ่งฟังดูไม่แมน ไม่เท่ ไม่อบอุ่น เสียงที่แตกต่างกันนี้เป็นผลมาจากระดับฮอร์โมนเทสโทสเตอโรนหรือฮอร์โมนเพศชาย ที่ทำให้แสดงลักษณะของเพศชายออกมา ระดับฮอร์โมนยิ่งสูง เสียงยิ่งทุ้มมีเสน่ห์ และยิ่งมีบุตรมากตามไปด้วย เหตุผล 2 ประการดังกล่าว ไม่เป็นที่ยอมรับมากนัก จำนวนตัวอย่างในการวิจัยก็น้อยเกินไปที่จะสรุปได้ และหลายคนก็คงเถียงขาดใจเหมือนกันว่า “แฟนฉันไม่หล่อซะหน่อย เสียงก็ไม่แมนสักนิด ฉันยังรักของฉันจะตาย” ก็จริงค่ะ ถ้าอย่างนั้น ลองดูสมมติฐานข้อต่อไป

- กลิ่น ทำไมเราจึงรักคนที่ไม่สวย ไม่หล่อ หรือแม้แต่นิสัยไม่ค่อยดี อธิบายได้ว่า ก็เพราะเขามี “กลิ่น” ที่เราพึงใจนั่นเอง กลิ่นที่ไม่มีกลิ่นนี้ เรียกว่า ฟีโรโมน (Pheromone) สามารถรับรู้ได้ทางสมอง เป็นสารเคมีที่ร่างกายของเราหลั่งออกมาและมีผลต่อพฤติกรรมของเพศตรงข้าม เชื่อกันว่า มนุษย์แต่ละคนมี “กลิ่น” เฉพาะตัวที่ดึงดูดให้เพศตรงข้ามต้องใจ กระตุ้นอารมณ์และความรู้สึกรักใคร่ อยากเป็นของกันและกัน ผู้หญิงจะผลิตฟีโรโมนมากในช่วงที่กำลังตกไข่ ในช่วงนั้น ผู้ชายมีแนวโน้มที่จะรักและดูแลห่วงใยหญิงคนรักมากเป็นพิเศษ อาจถึงขั้นหวง หรืออิจฉาผู้ชายทุกคนที่เข้าใกล้ผู้หญิงของเขา โดยที่ตัวเขาเองก็ไม่รู้เหตุผล อย่างไรก็ตาม ยังคงเป็นเพียงสมมติฐาน นักวิทยาศาสตร์ยังเถียงกันอยู่ว่า คนเรามีสารฟีโรโมนอยู่ในร่างกายจริงหรือไม่ แต่การโยงใยไปถึงกลไกการทำงานของสมองนั้น เข้าเค้าค่ะ

- สมอง คุณอาจจะคิดว่า คนรักของคุณ ทำให้คุณรักเขา แต่แท้ที่จริงแล้ว สมองของคุณเองต่างหาก ที่สั่งให้คุณรักเขาคนนั้น ความรักเกิดขึ้นที่สมองใน 3 จุดสำคัญ คือ

1.Ventral Tegmental Area เซลล์ประสาทในสมองส่วนกลางกลุ่มนี้มีหน้าที่สำคัญคือ ผลิตสารที่เรียกว่า โดปามีน (Dopamine) สมองจะผลิตโดปามีนออกมามากในเวลาที่เรามีความสุขเบิกบานใจ ใครที่ทำให้โดปามีนท่วมสมองของคุณได้ คุณก็รักคนนั้นล่ะค่ะ อย่างไรก็ตาม คู่รักจะตอบสนองต่อโดปามีนอยู่เพียงระยะหนึ่งเท่านั้น

2.Nucleus Accumbens เมื่อสมองเริ่มจดจำภาพเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นระหว่างคุณและคนรัก ก็จะเริ่มสร้างความรู้สึกผูกพันต่อกัน สารเคมีที่มีบทบาทมาแทนโดปามีนในช่วงนี้ ก็คือ ออกซิโตซิน (Oxytocin) ความผูกพันเป็นสายใยที่มองไม่เห็น เช่น ความผูกพันระหว่างแม่กับลูกที่ยังอยู่ในท้อง ไม่เคยเห็นหน้ากันด้วยซ้ำ แต่ก็ผูกพันกันเพราะสารออกซิโตซินตัวนี้นี่เอง อาจจะไม่ร้อนแรงเท่าโดปามีน แต่ก็ช่วยสร้างความสัมพันธ์ในระยะยาว

3.Caudate Nucleus สมองส่วนนี้จะบันทึกความจำที่ยากจะลบเลือน เช่น ทักษะต่างๆ เป็นต้นว่า การอ่านออกเขียนได้ พิมพ์ดีด ว่ายน้ำ ขับรถ รวมไปถึง “รักมั่น” ซึ่งจัดเป็นความทรงจำที่ยากจะลบเลือนเช่นกัน

ความรักของเราพัฒนาไปเนื่องมาจากสมองทั้งสามส่วนนี้เอง จากรักอันหอมหวานดูดดื่ม เปลี่ยนเป็นความผูกพัน และกลายเป็นรักนิรันดร์ในที่สุด ทั้งหมดนี้เป็นสมมติฐานที่นักวิทยาศาสตร์พยายามอธิบายเหตุผลที่คนเรารักกันค่ะ แล้วคุณล่ะคะ รักเพราะอะไร...

the perfect friend

วันนี้ฉันเกิดอาการคิดถึงเพื่อนรักของฉันคนนึงมาก ที่คิดถึงก็เพราะเหลือบดูปฏิทินแล้วรู้สึกว่า มันถึงกำหนดใกล้คลอดของเพื่อนฉันแล้ว ป่านนี้เจ๊แกนอนพุงป่องที่บ้าน รอความตื่นเต้นที่จะได้เห็นหน้าลูกคนแรกแล้วล่ะ

เจ๊คนนี้แกเป็นเพื่อนที่ฉันสนิทมากตอนที่เรียนมหาลัย เหตุเพราะต่างคนต่างมาคนเดียว ไม่มีเพื่อน อยู่หอเดียวกัน เวลาจะไปเรียนฉันก็เลยถือโอกาสไปพร้อมกับเขา ไปๆมาๆก็สนิทกัน

เจ๊แกเป็นคนหน้าตาเรียบๆ ถ้าบังเอิญเดินผ่าน คงคิดว่า เจ๊แกเนี่ยหยิ่งชะมัด แต่ความจริงไม่เลย เจ๊แกเป็นคนหน้าไม่มีอารมณ์มาแต่ไหนแต่ไร ตอนที่รู้จักกันแรกๆ เรายังเคยบอกเจ๊ว่า ทำไมแกต้องทำหน้าอย่างนั้นด้วย

มันตอบว่า หน้าฉันก็เป็นแบบนี้มาตั้งนานแล้วอ่ะ

ว่าแล้วนึกถึงกลอนบทนึงได้ เอาเปรียบเทียบกับเพื่อนฉันคนนี้ได้เลย

The perfect friend

Today I found a friend , who know everything I felt

เจ๊แกเข้าใจทุกความรู้สึกของฉัน รู้ว่าเวลาไหนฉันโกรธ ถ้าโกรธควรทำยังไง มีครั้งนึงฉันเดินกลับหอกะเจ๊แล้วพอดีฉันเล่าอะไรก็ไม่รู้ เจ๊แกก็ฟังๆๆๆ แล้วก็มีรุ่นน้องเดินเข้ามาด้วย เจ๊แกก็ไม่ฟังฉัน คุยกะรุ่นน้องเฉยเลย ฉันเลยโมโหเจ๊แก พอกลับถึงหอ เจ๊แกถามฉันฉันไม่ตอบ ไม่คุย สุดท้ายเจ๊แกบอกว่า งอนใช่ไหมล่ะที่เขาไม่ฟังฉันพูด ฉันก็เออใช่ เจ๊ แกหัวเราะ บอกว่าฉันว่าแล้วเชียว ......

She knew my weakness and the problems I've been dealt

เจีแกรู้จุดอ่อนในใจฉัน รู้ถึงปมในใจฉัน เวลาฉันร้องให้เพราะมีปัญหา เจ๊แกมักจะไม่ปลอบฉันหรอก เจ๊แกนั่งข้างๆ ปล่อยให้ฉันร้องแบบนั้นแหละ ซึ่งฉันชอบวิธีแบบนี้มากกว่า

She understood my wonder , and listened to my dreams

เจ๊แกเข้าใจความพิศวงของฉัน บ้าๆบอ และยังฟังความเพ้อฝันอันไม่เป็นเรื่องของฉันอีก เช่นว่า เนี่ยแกถ้าฉันแต่งงานกะจัสตินอ่ะ ลูกฉันต้องหน้าตาดีๆแน่ๆเลย และเจ๊แกก็ร่วมวงเพ้อฝันกะฉันด้วย

She listened to know I felt about life and love

ฉันมักจะพูดหัวข้อเรื่องนี้กะเจ๊บ่อยมาก แบบว่าคนอาภัพรักทั้งคู่ ตั้งแต่ฉันอยู่กะเจ๊มา 4 ปี ไม่มีใครมาจีบ

ไม่เคยมีแฟนทั้งสองคนเลย ความเพ้อฝันต่างๆนาๆเลยถูกออกมาจากปากทั้งสองคนบ่อยๆ เวลาที่คุยกันมากที่สุดคือก่อนนอน ฉันจะนอนใกล้เจ๊ พอจะนอนแนก็จะเริ่มเรื่อง ก่อนทุกครั้ง ประมาณว่า เฮ้แก แกว่าอ่ะ.........แล้วก็จะยาวไปจนถึงตี1 เลย

She understood what I was going throung and promised she'd stay long

เจ๊เข้าใจทุกสิ่งที่ฉันทำ ถึงแม้บางครั้งแกอาจไม่เห็นด้วย แต่เจ๊แกก็ไม่เคยสัญญาว่าจะอยู่เคียงข้างฉัน แต่การกระทำมันบ่งบอก แต่เจ๊แกมักจะพูดกับฉันบ่อยว่า .. ยังแกอย่าทิ้งฉันน่ะ ฉันจะอยู่กะแก ตลอดเลยอ่ะ เวลาต้องจับกลุ่ม หรือทำอะไร ดูภายนอกเจ๊แกดูเป็นคนแข็งแกร่ง แต่เวลามีปัญหาหัวใจ กลับต้องมาหาฉันทุกที ฉันก็ไม่เข้าใจเจ๊แกอ่ะน่ะ

แต่ตอนนี้เจ๊แกแต่งงานไปแล้ว ก่อนฉัน และกำลังจะเป็นแม่คนแล้ว แต่ฉันก็ยังคงคิดถึงเจ๊แกเสมอ

และความเป็นเพื่อนของฉันกับเจ๊แกก็ไม่มีวันเปลี่ยน

หนอนน้อย

ถือว่าเราเป็นหนอนหนังสือเล็กๆตัวนึง จำได้ว่าเริ่มอ่านหนังสือเล่มแรกเป็นการ์ตูนโดเรมอน แทบจะทุกคนที่อ่านหนังสือการ์ตูนมักเริ่มด้วยการอ่านโดเรมอน

ชีวติเราวันนึงๆ ถ้าไม่มีทีวี ไม่มีวิทยุ อยู่ได้ แต่ถ้าไม่มีหนังสือเหมือนจะขาดใจ
ตอน เรียนมหาลัยตลอดสี่ปี ในห้องไม่เคยมีทีวีเลย มีแต่วิทยุเล็กๆ ไว้แก้เหงา ชีวิตดำรงอยู่ได้โดยการอ่านหนังสือ โชคดีที่เพื่อนที่อยู่ด้วยกันเป็นหนอนหนังสือเหมือนกัน ทุกเย็นวันศุกร์เราจะเ้ข้าร้านหนังสือเพ่อไปยืมหนังสือ คนนึงประมาณ 3 เล่ม พรุ่งนี้ก้เอาไปคืนแล้ว อ่านสามเล่มหมดในคืนเดียว พอกลับเข้าห้องต่างคนต่าง
จ้องอยู่กับหนังสือของตัวเอง

เราจึงภูมิใจนำเสนอหนังสือของเราก่อนที่หนังสือเหล่านี้จะโดนโละไปอยู่ในลัง


เริ่มต้นด้วยโดเรมอน แต่มีช่วงนึง โดเรมอนขาดตลาดจึงไม่มีขาย เราจึงต้องหันไปพึ่งการ์ตูนที่ใครๆ
ก็ว่าทะลึ่ง แต่สำหรับเราแล้ว ถ้าอ่านโดยไม่เอาความทะลึ่ง ถือว่าเป็นการ์ตูนที่น่ารักพอสมควร
ในด้านความรักของครอบครัว ขอย้ำ อ่านแล้วอย่าคืดมาก
ต่อมา โคนัน อ่านตอนสมัยมัธยม เพื่อในห้องฮิตมาก ใครซื้อมาอ่านต้องขอต่อคิวยาว
แต่เราไม่ง้อพวกมันหรอก เราก็ซื้อของเราอ่านสิ แต่การ์ตูนนี้อ่านแล้วเสียดายเงินเพราะอ่านครั้งเดียว
ตื่นเต้นแค่ครั้งเดียว พออ่านรอบต่อไป ก็ไม่สนุกแล้วเพราะรู้ตัวฆาตรกรหมดแล้ว
เริ่ม ม. ปลาย เริ่มบ้านักร้องต่างประเทศซะแล้ว แบบว่าอยากรู้ทุกฝีเก้า เลย ตอนนั้นฉันบ้า วง NSYNC
Britney BSB M2M the moffatts เลยต้องอ่านข่าวให้รู้ตลอดว่าตอนนี้นักร้องนี้ออกอัลบั้มยัง
เป็นแฟนกะใคร มีข่าวอะไร ฉันซื้อมาเรื่องตั้งแต่ ม. 4 จนถึง ม. 6 แต่ตอนนี้ส่วนหนึ่งได้ลงไป
อยู่ในลังเรียบร้อยแล้วจึงมีแค่เท่าที่เห็น เกือบยี่สิบฉบับได้ล่ะ อันนี้ฉันเอามาอ่านข่าวของ britneyน่ะ
เล่มนี้เลยรอดจากการลงลัง


ตอนนั้น F4 กำลังดัง เลยรำลึกความหลังโดยการซื้อมาอ่านหลังจากละครจบภาคแรกไปแล้ว
อ่านทีไรอยากเป้น ซันไช่ จัง
เรื่องนี้ 3 เล่มจบ อ่านเรื่องนี้ได้เพราะตอนนั้นทาง ไอทีวี (ชื่อในตอนนั้น) เอาซีรีย์เรื่อง ริงคำสาปมรณะมาฉาย ฉันก็ติดตามแต่ต้นล่ะ แต่สัญญาณดันมาเสียใกล้ๆจบ ก็เลยแห้ว พอมีหนังสือมาอยากรู้ตอนจบ
เลยต้องซื้อมาอ่าน ว่าด้วยเรื่องของวีดีโอเทปที่ใครเผลอไปดูแล้วจะเสียชีวิตภายใน 7 วัน แต่ละคนต้องหา
ทางแก้คำสาบเอง จนนักข่าวคนนึงไปดูเข้า เขาไม่อยากตายจึงต้องสืบเสาะความหมายในวิดีโอนั้น
ว่ามันหมายความว่าอย่างไร และหาทางแก้คำสาปเพราะเมียและลูกเขาได้เผลอดูไปแล้ว
การ ดำเนินเรื่องตามสไตล์ญี่ปุ่น มันไม่ได้กลัวเพร าะเรื่องแต่เป็นความกลัวที่เราสร้างขึ้นมาเอง เนื้อเรื่องดำเนินช้าๆแต่น่าติดตามวางไม่ลง และมันก็จบลงที่ยังเป็นปริศนา มีแต่เล่มสอง คือ สไปรัล เล่มนี้มีการ
ใช้ศัพท์ทางวิทยาศาสตร์มาก และมีเรื่องวิทยาศาสตร์เข้ามาเกี่ยวข้องด้วย ใครไม่คุ้นคงงงหน่อยแต่เรื่องน่าติดตามกว่าเล่มแรก สุดท้ายก็ทิ้งปริศนาอยู่ดี ต่อด้วยเล่มสาม ลูป เล่มนี้จบแน่นอน เฉลยทุกเรื่อง
ตั้งแต่ภาคหนึ่ง และ สาม เมื่ออ่านจบแล้ ว ต้องอุทานว่ า มันอย่างนี้นี่เอง

เรื่องนี้เรียกว่า ชนโรง ซื้อตอนหนังเรื่องนี้มาฉาย ไม่อยากจะไปดูในโรงหนัง แต่อยากรู้เรื่องฆาตกรคนนี้
ยอมควักตังค์หลายบาทมาก ซื้อเล่มนี้มาอ่าน ขนาดอ่านหนังสือ ยังเห็นภาพของฆาตกรคนนี้ที่ฆ่า
คนอย่างพิสดาร ถ้าดูหนังนี้มันจะเสียวขนาดไหนเนี่ย

หนังสือภาษาอังกฤษเล่มที่สองที่อ่าน ต่อจาก Great Expectation เพราะต้องเรียนเลยต้องจำใจอ่าน
เพียงอ่านคำนำด้านหลังก็น่าสนใจแล้ว you are walking through the streets of London
It is getting dark and you want to get home quickly .............. because .......
ต้องไปอ่านเอง คำง่ายๆอ่านแล้วเข้าใจ ลืมบอกชื่อไป DR.Jekyll and MR. Hyde

เรียน มหาลัยเริ่มเปลี่ยนแนวไปอ่านหนังสือพวกข้อคิด พวกความรัก (^-^) แต่เป็นหนังสือให้ข้อคิดเกี่ยวกับความรักมากกว่า เวลาอ่านแล้วเจอประโยคเด็ดๆก้จะ เขียนคัดในไดอารี่ เราคิดว่าหนังสือพวกนี้ช่วยให้เรามองโลกในแง่ดีมากขึ้น ไม่ฟูมฟายกับความรัก ไม่เห็นว่าความรักเป็นเรื่องใหญ่
ไม่ต้องทุ่มเทกับความรักมาก อะไรล่ะนึกไม่ออก

วันวานยังหวานอยู่

มาดูวันรับปริญญาของเราดีกว่่า ตามมาเล้ย


มาถึงตอนเย็นของวันที่ยังไม่ซ้อมภาระกิจแรคือ ต้องพาน้องไปเลี้ยงก่อน ทั้งน้องรหัส หลานรหัส เหลนรหัส
น้องเทค น้องชมรม ทั้งหลายแหล่ พาไปเลี้ยงเป็นขโยงเลย







สายรหัสทั้งหมดเลย หน้าตาดีทั้งนั้น ------------- >







<------ วันแรกการซ้อมเจอเพื่อนที่ไม่ได้เจอกันนาน ล้าถ่ายแบบมากกกก บางคนยังเหนื่อยกับการเดินทาง ดูดิมีแอบ

หลับด้วย




ตกค่ำไปงานเลี้ยงของเอกถ่ายกะยัยอึมของเอก
สาวอีสาน หน้าตาอินเตอร์ สงสัยกินเยอะไปหน่อยพุงออกเลยย่ะ ----------------------------------------->


< ------------- วันที่สองซ้อมจริงแล้วอ่ะ วันแรกเหนื่อยมีแอบหลับด้วยอ่ะ น้ำลายเกือบไหล เพ่อนยกกล้องเอามาจะถ่าย พอดีตื่น ไม่งั้นช็อตเด็ด

วันนี้ซ้อมจริงวันแรก แแบบครบชุด ตื่นแต่งหน้าตั้งแต่ ตี 3 ง่วงมากกกกกกกกกกกกกก
แต่ก้ถูกใจ เพราะแต่งหน้าออกมาสวย ตลอดเวลาที่ผ่านมาเราบอกไม่ให้ที่บ้านมาก่อน
ให้มาวันรับจริงทีเดียวเลย เพื่อไม่เป็นการลำบากและสงสารพ่อด้วย เลยมาคนเดียว

กะน้องรหัสที่น่ารักจริงๆน่ะ เป็นธุระจัดการ

ทุกอย่างให้ ตื่นมาตีสามเป็นเพื่อนเรา
น่ารักจริงๆ

หลังซ้อมใหญ่วันแรก เพื่อคนแรกที่มาให้กำลังฉันคือเพื่อนที่สนิทที่สุด คนนี้เรียนด้วยกันตั้งแต่ประถม
จนถึงมัธยม แยกกันตอนเรียนมหาลัย และกลับมาทำงานที่เดียวกัน เขาเหมือนเป็นพี่สาวฉันเลย
เพราะเขาตัวใหญ่และมักจะปกป้องฉันเสมอ จนคนตั้งให้เขาเป็นพี่สาวของฉันเลยล่ะ
และเขาก็เปรียบเสมือนลูกในคนนึงของพ่อฉัน เพราะความที่เราสนิทกันมากจาเขาสามารถเข้านอก
ออกในบ้านได้สบาย

รวมสายรหัสขาดหลานรหัสคนเดียวเพราะมันเป็นตากล้องอยู่

กับเพื่อนๆในเอกที่เพิ่งหากันเจอหลังจากแยกย้ายกันไปแอ็คท่าแต่ละคน

ขอแอ็คท่าสวยๆหน่อยน่ะ

ครอบครัวมาแว้ว คุณพ่อ พี่ น้องสาว คุณปู่ และหลาน ถือว่าเป็นส่วนสำคัญของชีวิตฉัน
คุณปู่เป็นญาติผู้ใหญ่ฝ่ายเดียวของพ่อที่เหลืออยู่ ส่วน ตา ยาย และ คุณแม่ของฉัน
ไม่ทันได้ดูความสำเร็จของฉันเลย แต่ก้ภูมิใจที่ฉันสามารถมีวันนี้ได้
คุณพ่อลงทุนจองโรงแรมห้าดาวในตัวจังหวัด 3 ห้อง เพื่อให้ญาติๆฉันได้พักก่อนถึงวันรับจริง
แต่ฉันก็ไม่ได้ไปนอนกับครอบครัวอยู่ดีเพราะพรุ่งนี้ฉันต้องตื่นแต่เช้า เกรงใจพวกคนแก่
ต้องมาลำบากเพราะฉัน อิอิ

รวมญาติๆทั้งหมดที่มากันในวันนี้ อิอิ เยอะป่ะ

รับแล้วน่ะค่ะ สีฟ้าในมือน่ะค่ะคุณพ่อ

รวมญาติอีกครั้งก่อนกลับจ้า

วันนี้เป็นวันที่มีความสุขอีกวันนึง ถึงแม้ว่าเหนื่อยมาก อดหลับอดนอน
แต่ก็เป็นวันที่คนในครอบครัวฉันอิ่มเอมใจ เสียดายที่คนที่รักอีกหลายคนไม่ได้มายืนอยู่ตรงนี้ด้วย
แต่อยากจะบอกว่าขอบคุณที่ทำให้ฉันมีวันนี้ มีชีวิตอยู่ได้ในทุกวันนี้
ขอบคุณอัลลอฮ ที่ให้ฉันและครอบครัวมีชีวิตที่ยืนยาวจนมาถึงวันนี้