ความสุข

วันนี้ถือเป็นฤกษ์ดีที่เรากลับมาขายของอีกครั้ง หลังจากที่หยุดไปนานเนื่องด้วยความเซงที่โดนแย่งที่

และประกอบกับไม่ค่อยว่างในช่วงวันที่มีตลาดนัด อีกทั้งผู้ช่วยขนของและจัดของให้เราได้หนีไปอยู่พัทลุงแล้ว เลยขี้เกียจขนของเอง

วันนี้กลับหวั่นใจว่ามันจะขายของได้มากเท่าไหร่อ่ะ เพราะของที่มีมันก็เป็นของค้างมานาน แถมหลังๆมาเนี่ยมีร้านขายแบบเดียวกะเรามาขายด้วย ก็เลยคิดว่าต้องหาอะไรใหม่ๆมาขายบ้างล่ะ หรือนานๆมาขายที

แต่กลับผิดคาดวันนี้มีคนมาซื้อเยอะแฮะ ไม่ว่าใครต่อราคาเท่าไหร่ก้ลดหมดเพราะขี้เกียจให้มันค้างๆจะได้ถ่ายไปให้หมดๆ จะได้ซื้อของใหม่มาขาย

พอขายได้สักพักมีลุงแก่ๆคนนึงเดินไปเดินมา ถือถุงใบนึง เราก็งงว่าลุงแกมาทำอะไรเนี่ย คนขายข้างๆเราถามว่า จะทำอะไรหรอ เขาบอกว่าจะขายยา เขาก็บอกว่ามานั่งข้างๆนี้ก้ได้ ว่าแล้วลุงแกก็นั่งและก็ขาย

มีคนมาดูยาแกมาก แต่เราไม่รู้ว่ามีคนซื้อป่าว ดูลุงคนนั้นแล้วทำให้เรานึกถึงตอนที่เราไปมาเลย์ ตอนที่พักริมทางกินข้าวเที่ยง เราก็กินๆข้าวอยู่ สักพักมีลุงแก่ๆคนนึงเดินเป๋ๆมา แล้วมาขายยาเรา ด้วยความที่เรากินข้าวอยู่เราก็บอกว่าไม่เอา แล้วลุงก็เดินไปตามโต๊ะอื่นๆ ตอนนั้นใจเรากำลังกังวลจะไปโทรศัพท์กลับไปที่บ้าน เพื่อให้คนที่บ้านมารับเราที่กำลังจะกลับในวันนี้ เลยไม่ได้สนใจตาลุงมากนัก แต่พอเรากลับมาบ้าน

เรานึกยังไงไม่รู้ดันคิดถึงลุงคนนนั้นขึ้นมา แล้วก้รุ้สึกผิดกับตัวเองว่า ทำไมตอนนั้นเราไม่คิดที่จะให้เงินกับลุงคนนั้น ถึงแม้ว่าเราไม่ซื้อยาก็ตาม ว่าแล้วน้ำตามันก้ไหล ไม่รุ้ว่าไหลทำไมเหมือนกัน แต่รู้สึกเจ็บใจตัวเองที่เพิ่งคิดได้ตอนนี้ ทำไมเราไม่คิดให้เร็วกว่านี้ จะได้ให้เงินลุงนั้นไป เราร้องให้รู้สึกว่าไม่มีเหตุผลเหมือนกันที่ร้องให้แต่เราก็ร้องไม่รู้เพราะอะไร ถ้าย้อนเวลากลับได้เงินที่เหลือในกระเป๋าที่เป็นเงินมาเลยืเราคิดว่าจะให้เขาหมดเลย

มาวันนี้เราเจอกรณีเดียวกัน เราก้คิดว่า ถ้าประเดี๋ยวเราเก็บของเสร็จอ่ะน่ะ เราจะให้เงินแกสักหน่อย ว่าแล้วพอเก็บของจะกลับบ้านเสร้จ เราก็เดินไปหาแก แล้วถามว่า จะไปไหนต่อ ลุงตอบว่า จะกลับบ้านแล้ว

เราก็ควักเงินให้แกไปแล้วบอกว่า เราซาดาเกาะห์ให้น่ะ ลุงรับเงินจากเราแล้วกล่าวพึมพำอะไรไม่รู้เหมือนกับตอบขอบคุณเรา แล้วเอาเงินเราไปทาบที่หน้าอกเขา คนที่ขายข้างๆก็มองเรา เราก้เดินยิ้มออกไปรู้สึกว่าครั้งนี้เราทำถูกต้องแล้วน่ะ เราจะไม่ปล่อยให้เราต้องเเจ็บใจตัวเองอีกแล้ว จะไม่เป็นเหมือนครั้งก่อนแล้ว

พอจะกลับเราก้เห็นลุงคนนั้นเดินไปซื้อข้าว ไม่รู้ว่าเอาเงินเราไปซื้อป่าวน่ะ แต่เราไม่บอกว่าเราให้กี่บาท

ก็มากพอเอาไปซื้อข้าวได้หลายมื้อมั้ง อิอิ

มีความสุขจังเลยวันนี้